vrijdag 2 januari 2015

nieuw jaar, nieuwe dromen (en Jackie)

Gelukkig 2015 iedereen, en om het met de woorden van iemand anders te zeggen:
Happy 2015 everybody, I'll be using someone else's words to express my wishes:


Met het begin van het nieuwe jaar loopt tegelijk de vakantie stilaan op z'n einde. Voor het eerst in jaren had ik op 1 dag na vrij tijdens de feestdagen. Joy!
De afgelopen maanden vulde mijn to do-lijst voor deze twee weken zich rijkelijk 'dat kan ik perfect in de vakantie doen', dacht ik toen. Uiteraard vergeten we daarbij even vrolijk dat er kerstfeesten en de daarbij horende organisatie en kokerij op het programma staan, en voor je het weet is de vakantie al half en de to do-lijst nog even vol.
The new year begins, and holidays are ending. For the first time in years, I didn't have to go to work during the holidays, oh joy!
The past few months, my to do-list for these two weeks got longer and longer 'perfect thing to do during the holidays', I thought. Of course, I easily forgot that holidays come with Christmas parties and the organisation and cooking that comes with it, and before you know it, the holidays are almost over and the to do-list remaines untouched. 

De top 2 van mijn to do-lijst waren zowat de enige dingen waar ik aan toe kwam: potjestraining van de dochter die in februari naar school gaat, en quality-time met diezelfde dochter. Dat eerste lukt verbazend goed, dat tweede ook tot op zekere hoogte. Het zit namelijk zo: de peuterpubertijd van de dochter floreert. Big time. Als in: "nee! NEE! NEEEEEE!" en alles wat er moet gebeuren mondt uit in een gevecht. Wassen en aankleden duurt gemiddeld anderhalf uur. Een bezoek in de supermarkt resulteert in een soort van driftbui zoals ik ze alleen nog maar op televisie zag, het liggen roepen op de grond midden in de groentenafdeling inclusief. Zucht ... 'Het is een teken dat een kind zich veilig en comfortabel voelt bij jou als ze dit kunnen bij jou' zeggen de boeken. Ik hou dit in het achterhoofd: mijn dochter voelt zich veilig bij mij. En ik probeer het niet te vergeten.
The top 2 of my to do-list are by far the only things that I was able to do: poty training with my girl who goes to school in February, and spending some quality time with that same daughter. The first thing is working amazingly well, the second one as well, although with serious limitation. Fact is: my daughter is in her terrible two. Big time. Terrible two like: 'no! NO! NOOOOO!', and everything that needs to be done turns out to be almost a fight. Washing and getting dressed takes about one hour and a half. Going for groceries becomes a nightmare I only saw on television before: lying on the floor screaming between the fruits and vegetables. Boy ... 'It means that your child is feeling safe and comfortable in your presence, if they can do that when they're with you', that's what some books say. I try to keep it in mind: my daughter is feeling safe with me. And I try not to forget. 

Maar er zijn ook goede momenten. Momenten waarop ik ze zou platknuffelen of instant zou beginnen wenen van vertedering. En dan vergeten we weer even dat het een uur eerder wat moeilijk was. Zo gaat dat dan, onvoorwaardelijke liefde, toch? Een van die goeie momenten vond plaats bij terugkomst van het eerder genoemde debacle in de supermarkt. De dochter poetst graag ... qua cliché kan het tellen. Hoewel ze in haar dagelijkse doen en laten vaak wilder is dan de doorsnee ravottende jongen, is het op andere vlakken ook echt wel een meisje. Poetsen dus. Ik nam van de gelegenheid gebruik om haar uitgebreid te fotograferen tijdens het sneeuwvrij maken van onze mini oprit, en te bloggen over de Jackie die ik een maand of twee geleden maakte.
But we also have our good moments. Moments in which I would cuddle her like crazy, or in which I would start crying instantly out of love for her. And then I forget for an instant that one hour earlier, she drove me crazy. That's how unconditional love works, right? One of those happy moments took place upon coming back from the supermarket where the movie scene I talked about above happened. My daughter likes to clean. Very girlish, I know. Although she's more of a tomboy in her daily activities, somethings she can be as girly as can be. Cleaning. I took my chance to finally take some pictures when she insisted on cleaning the drive way to remove all the remaining snow, and to blog about the Jackie coat I made for her a month or two ago.



<3






Het tomboy-gehalte van de dochter indachtig veranderde ik de afgeronde kraag en maakte ik er een puntkraag van, ook om beter bij de stof te passen en het geheel wat stoerder te maken. Het jasje is haar gewoon op het lijf geschreven, een maaksel dat sowieso in mijn top 5 komt, zo content ben ik. De buitenstof is een soort wolmengeling, en ik naaide een warme laag fleece tegen de voering om het jasje extra warm te maken. In mijn favoriete stoffenwinkel Stoffe & Koffe vond ik geweldige knopen en een biais in dezelfde kleur waarmee ik zelf paspel maakte. Voor de mouwen gebruikte ik gewateerde voeringstof in een muntgroen. Jammer dat de mouwen net iets te lang zijn en de voeringstof dus wat komt piepen, want de kleur matcht niet echt met de rest van de jas. Voor de voering gebruikte ik een stofje dat al enkele jaren in mijn stoffenkast lag te wachten op de juiste bestemming, deze jas dus! 
Ik maakte ook een bijpassend cirkelsjaal van een laagje dikke tricot en dezelfde fleece die ik als tussenvoering gebruikte. De perfecte match. 
Knowing that my girl is kind of a 'though chick', I changed the rounded collar into a pointy one, it matched the fabric style better as well. The coat is really made for her, a creation that is going straight to my top 5, so satisfied. The outer fabric is a kind of wool mixed with something else, and I used a thick fleece fabric to sew to the lining fabric to make the coat comfy and warm. I found some great vintage buttons in my favorite fabric store, and a biais in the exact same color, of which I made my own piping for the first time. For the sleeves I used green smooth lined fabric in a kind of minty green color. The sleeves are a tiny bit too long, which makes that the sleeve lining is visible a bit, and it's a pitty that the color doesn't match with the rest of the coat, but hey ... For the lining of the coat I used a fabric that was waiting for the perfect destination for years. 
I also made a matching scarf out of a piece of thick jersey and the same fleece I used to make the coat warmer. Match made in heaven.








Boodschap aan de dochter: lieve pruts, het moment dat je dit zelf ooit zult lezen zullen we er allemaal eens hartelijk om lachen en beseffen dat het allemaal zo erg niet was ;-). Ik zou je voor geen geld van de wereld meer kunnen missen en weet dat het juist jouw karaktertje is dat je de geweldige dochter maakt dit je bent! <3


| billiepop |

13 opmerkingen:

  1. Een dametje met pit duidelijk :-). Net als haar jasje, zo'n toffe Jackie!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi gemaakt. Beste wensen voor 2015!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Heerlijk verhaal over je dochter, heerlijk mooie Jackie, en die bijpassende sjaal maakt het plaatje echt wel af.
    En ook de beste wensen voor 2015!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Superschoon gemaakt! !! En Jacobs-kinderen zijn er sowieso met pit in ;)
    Een mooi 2015 voor jullie allen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Juist, jij hebt ook ervaring met Jacobs-kinderen ;-)
      Nuja, ik heb tijdens mijn zwangerschap altijd gezegd dat ik geen flauw dutske wou ... ik heb er dus zelf om gevraagd :)

      Verwijderen
  5. Oh toffe jas!!! De hele outfit trouwens! Leuke stijl ;-) Hier moet ik ook dringend aan de potjestraining beginnen (dezelfde deadline) maar madam is in geen verre verten geïnteresseerd... ik hoop/vermoed dat ze net als mama van strakke deadlines houdt...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Merci! Het was trouwens na het zien van jouw geweldige groene Jackie dat ik de mogelijkheden pas zag, dus ook daarvoor bedankt! :-)
      Oef, ik dacht dat ik de enige op de planeet was die zo laat met de potjestraining was begonnen ;-) Een tip: die van mij leek er ook geen interesse in te hebben, maar volgens mij kon ze het stiekem al wel, alleen liet ze'r niets van merken, dus wie weet ... En hahaaa, die strakke deadlines, sounds familiar! Succes ermee!

      Verwijderen
  6. Niet helemaal zeker waarom ik NU op deze blog stuit, maar die jas is MOOOOOOIIII!!! (Ik was ook ooit vastberaden er eentje te maken, vooral omdat mijn dochter Jackie heet, maar het is er nog niet van gekomen. Ik ben niet zo'n geduldige naaister...).

    BeantwoordenVerwijderen

Fijn dat je meeleest, laat je vooral gaan en laat gerust een reactie achter!